۳۴ پرسش و پاسخ اساسی در مورد غشای سلولی

غشاها و نفوذپذیری

۱. غشا چیست؟

غشاء هر ورقه ظریفی است که یک ناحیه را از ناحیه دیگر جدا می کند و عبور مواد را (به طور انتخابی یا کامل) مسدود یا اجازه می دهد. برای مثال پوست را می توان غشایی در نظر گرفت که داخل و خارج بدن را جدا می کند. سلفون که در آزمایشگاه های شیمیایی برای جداسازی محلول ها استفاده می شود، به عنوان یک غشاء نیز عمل می کند.

۲. غشاها بر اساس نفوذپذیری چگونه طبقه بندی می شوند؟

غشاها را می توان به عنوان غیر قابل نفوذ، نفوذپذیر، نیمه تراوا یا نفوذپذیر انتخابی طبقه بندی کرد.

غشای غیر قابل نفوذ غشایی است که هیچ ماده ای نمی تواند از آن عبور کند. غشاهای نیمه تراوا غشاهایی هستند که فقط به حلال هایی مانند آب اجازه عبور از خود می دهند. غشاهای نفوذپذیر غشاهایی هستند که به حلال ها و املاح مانند یون ها و مولکول ها اجازه عبور از خود را می دهند. همچنین غشاهای تراوا انتخابی وجود دارند که غشاهایی هستند که علاوه بر عبور حلال ها، املاح خاصی را از خود عبور می دهند و در عین حال مانع از سایرین می شوند.

انتشار و اسمز

۳. دیفیوژن چیست؟

انتشار عبارت است از پخش شدن مولکول های یک ماده از ناحیه ای که ماده در آن متمرکزتر است به ناحیه دیگری که غلظت کمتری دارد. به عنوان مثال، هنگامی که آب جوشانده می شود، ذرات گازی آب تمایل دارند از طریق انتشار به طور یکنواخت در هوا پخش شوند.

۴. گرادیان غلظت به چه معناست؟ آیا اشاره به شیب غلظت آب صحیح است؟

گرادیان غلظت اختلاف غلظت یک ماده بین دو ناحیه است.

غلظت اصطلاحی است که برای تعیین مقدار یک املاح تقسیم بر مقدار کل یک محلول استفاده می شود. از آنجایی که آب به طور کلی حلال در این شرایط است، اشاره به “غلظت آب” در محلول معین صحیح نیست.

۵. تفاوت اسمز و دیفیوژن چیست؟

اسمز پدیده حرکت ذرات حلال (به طور کلی آب) از ناحیه ای با غلظت املاح کمتر به ناحیه ای با غلظت املاح بالاتر است. از سوی دیگر، انتشار، حرکت املاح از ناحیه ای با غلظت املاح بالاتر به ناحیه ای با غلظت املاح کمتر است.

اسمز را می توان حرکت آب (حلال) در نظر گرفت در حالی که انتشار را می توان حرکت املاح در نظر گرفت که ناشی از گرادیان غلظت است.

۶. فشار اسمزی چیست؟

در یک محلول آبی، فشار اسمزی فشاری است که ناحیه ای با غلظت املاح کمتر بر ناحیه ای با غلظت املاح بالاتر وارد می کند و عبور آب از ناحیه با غلظت املاح کمتر به ناحیه غلیظ تر را مجبور می کند. شدت فشار اسمزی (بر حسب واحد فشار) برابر با فشاری است که برای جلوگیری از رقیق شدن محلول در اثر اسمز لازم است.

اعمال فشار برای خنثی کردن فشار اسمزی روی یک محلول، مانند فشار هیدرواستاتیک مایع یا فشار اتمسفر، ممکن است. به عنوان مثال، در سلول های گیاهی، دیواره سلولی سفت و سخت فشاری ایجاد می کند که بر خلاف تمایل آب برای ورود زمانی که سلول در یک محیط هیپوتونیک است عمل می کند. از نظر میکروسکوپی، فشاری که با فشار اسمزی مقابله می کند، مانع از عبور آب از یک غشای نیمه تراوا نمی شود، اما به عنوان جبران، جریان آب را برعکس ایجاد می کند.

۷. آیا محلول هایی با غلظت یکسان از املاح مختلف می توانند فشار اسمزی متفاوتی داشته باشند؟

فشار اسمزی محلول به ماهیت املاح بستگی ندارد. این فقط به کمیت مولکول ها (ذرات) نسبت به حجم کل محلول بستگی دارد. محلول هایی با غلظت ذرات یکسان، با وجود داشتن املاح متفاوت، فشار اسمزی یکسانی را اعمال می کنند.

حتی زمانی که محلول حاوی مخلوطی از املاح مختلف باشد، فشار اسمزی آن صرف نظر از ماهیت املاح، تنها به غلظت کل ذرات آن بستگی دارد.

۸. محلول ها بر اساس تونیسیت مقایسه ای آنها چگونه طبقه بندی می شوند؟

هنگامی که با محلول دیگری مقایسه می شود، یک محلول می تواند هیپوتونیک (یا هیپوسموز)، ایزوتونیک (یا هم اسمزی) یا هیپرتونیک (یا هیپراسموتیک) باشد.

هنگامی که یک محلول نسبت به محلول دیگر غلظت کمتری دارد، در مقایسه با محلول دیگر هیپوتونیک در نظر گرفته می شود. هنگامی که غلظت آن بیشتر باشد، هیپرتونیک در نظر گرفته می شود. هنگامی که دو محلول دارای غلظت یکسان باشند، هر دو ایزوتونیک هستند. بنابراین، این طبقه بندی تنها هنگام مقایسه راه حل ها منطقی است.

۹. غشای سلولی از نظر نفوذپذیری چه نوع غشایی است؟

غشای سلولی یک غشای انتخابی نفوذپذیر است، به این معنی که اجازه عبور آب و برخی املاح انتخابی را می دهد.

دولایه فسفولیپیدی

۱۰. اجزای اصلی غشای سلولی کدامند؟

غشای سلولی از لیپیدها، پروتئین ها و کربوهیدرات ها تشکیل شده است.

لیپیدهای موجود در غشاء فسفولیپیدها هستند، نوع خاصی از لیپیدها که از یک طرف به یک گروه فسفات متصل می‌شوند، بنابراین بار الکتریکی به این ناحیه از مولکول می‌دهند. از آنجایی که فسفولیپیدها دارای یک انتهای بار الکتریکی و یک زنجیره آلی خنثی طولانی هستند، می‌توانند خود را در دو لایه مولکول‌های متصل سازماندهی کنند: بخش آبدوست (قطبی) هر لایه رو به بیرون است و با آب (همچنین یک مولکول قطبی) واقع در تماس است. در فضای خارج سلولی و درون سلولی در حالی که زنجیره های آبگریز (غیر قطبی) به سمت داخل هستند و از آب جدا می شوند. از آنجایی که این نوع غشاء از دو لایه فسفولیپیدی تشکیل شده است، به آن غشای بیلیپیدی نیز می گویند.

پروتئین های غشایی در ساختار بیلیپیدی فشرده جاسازی و پراکنده می شوند. کربوهیدرات ها در سطح بیرونی غشا ظاهر می شوند، به شکل گلیکوپروتئین به برخی از آن پروتئین ها متصل می شوند یا به فسفولیپیدها متصل می شوند و گلیکولیپیدها را تشکیل می دهند. کربوهیدرات های موجود در غشا گلیکوکالیکس غشا را تشکیل می دهند.

این توصیف از ساختار غشای سلولی به عنوان مدل موزاییک سیال شناخته می شود.

۱۱. وظایف مربوط به فسفولیپیدها، پروتئین ها و کربوهیدرات ها در غشای سلول چیست؟

فسفولیپیدها عملکرد ساختاری در غشای سلولی دارند. آنها غشای دولیپیدی را تشکیل می دهند که غشای سلولی از آن تشکیل شده است.

پروتئین ها چندین عملکرد تخصصی در غشای سلولی دارند. برخی از آنها کانال هایی برای عبور مواد از غشاء هستند. دیگران گیرنده و سیگنال دهنده اطلاعات هستند. دیگران آنزیم هستند. دیگران شناسه سلولی (نشانگرهای سلولی) هستند. و همچنین در کمپلکس های چسبندگی بین سلول ها یا بین سطح داخلی غشاء و اسکلت سلولی شرکت می کنند.

کربوهیدرات های غشایی، متصل به پروتئین ها یا لیپیدها، در سطح بیرونی غشای سلولی یافت می شوند. به طور کلی از آنها برای علامت گذاری سلول ها استفاده می شود تا این سلول ها و عملکرد آنها توسط سایر سلول ها و مواد تشخیص داده شود (مثلاً گلبول های قرمز را در سیستم گروه خونی ABO متمایز می کنند). آنها همچنین عملکردهای تعدیل ایمنی، عملکردهای حساس سازی پاتوژن و غیره را انجام می دهند.

میکرو ویلی و اتصالات سلولی

۱۲. تمایز غشای سلولی چیست؟

در برخی از انواع سلول ها، غشای سلولی دارای ساختارهای متفاوتی است که برای عملکردهای خاص سلول ها ضروری است. اصلی ترین آنها میکروویلی ها و ساختارهایی برای تقویت چسبندگی بین سلول ها (اتصالات سلولی) هستند.

میکروویلی ها برآمدگی های خارجی متعدد غشاء شبیه انگشتان دستکش هستند. آنها در سلول های بافتی یافت می شوند که در آنها افزایش اندازه سطح در تماس با قسمت بیرونی مفید است، به عنوان مثال، در اپیتلیوم روده (روده) برای جذب مواد مغذی.

ساختارهایی که باعث تقویت چسبندگی بین سلول‌ها می‌شوند، عمدتاً در بافت‌های اپیتلیال رخ می‌دهند که نیاز به پوشش و نفوذناپذیری مستلزم چسباندن سلول‌ها به سلول‌های همسایه است. این ساختارها می توانند بین انگشتی ها، دسموزوم ها، اتصالات محکم (zonula occludens)، zonula adherens (adherens junctions) و اتصالات شکاف باشند.

انتقال فعال و غیرفعال، انتشار ساده و تسهیل شده

۱۳. چه رابطه ای بین گرادیان غلظت و انتقال فعال و غیرفعال وجود دارد؟

انتقال غیرفعال حرکت مواد در سراسر غشاها به نفع شیب غلظت آنها است، بلکه از یک منطقه متمرکز به یک منطقه با غلظت کمتر. از طرف دیگر، انتقال فعال عبارت است از انتقال مواد از طریق غشاها در برابر گرادیان غلظت آنها، از ناحیه ای با غلظت کمتر به ناحیه ای با غلظت بیشتر. هیچ انرژی در حمل و نقل غیرفعال استفاده نمی شود زیرا خود به خود است. از سوی دیگر، حمل و نقل فعال برای تحقق نیاز به انرژی (کار) دارد.

انتقال فعال برای حفظ یا افزایش گرادیان غلظت یک ماده بین دو منطقه کار می کند در حالی که انتقال غیرفعال برای کاهش گرادیان غلظت کار می کند.

۱۴. سه نوع اصلی انتقال غیرفعال کدامند؟

سه نوع اصلی انتقال غیرفعال عبارتند از: انتشار ساده، اسمز و انتشار آسان.

بررسی غشای سلولی – تنوع تصویر: انتقال غیرفعال

۱۵- در انتقال فعال از طریق غشاهای بیولوژیکی از چه منبع انرژی استفاده می شود؟

انرژی لازم برای انتقال فعال (در برابر گرادیان غلظت ماده منتقل شده) از مولکول های ATP می آید. حمل و نقل فعال از انرژی شیمیایی ATP استفاده می کند.

۱۶. تفاوت بین انتشار ساده و تسهیل شده چیست؟ اصطلاح «تسهیل شده» به چه چیزی اشاره دارد؟

انتشار ساده عبارت است از عبور مستقیم مواد از غشا به نفع گرادیان غلظت آنها. در انتشار تسهیل شده، حرکت مواد نیز به نفع گرادیان غلظت آنها است، اما مواد به مولکول های خاصی که به عنوان “نفوذ کننده” عمل می کنند، حرکت می کنند، یعنی تسهیل کننده عبور آنها از غشاء.

۱۷. شدت انتشار ساده بسته به رابطه با گرادیان غلظت ماده منتقل شده چگونه تغییر می کند؟

هر چه گرادیان غلظت یک ماده بیشتر باشد، انتشار ساده آن شدیدتر خواهد بود. اگر گرادیان غلظت کاهش یابد، شدت انتشار ساده نیز کاهش می یابد.

۱۸. شدت انتشار تسهیل شده بسته به غلظت ماده منتقل شده چگونه متفاوت است؟ عامل محدود کننده چیست؟

مانند انتشار ساده، انتشار تسهیل شده زمانی که گرادیان غلظت ماده بیشتر باشد شدیدتر است و زمانی که گرادیان کمتر باشد شدت کمتری دارد. با این حال، در انتشار تسهیل شده، یک عامل محدود کننده وجود دارد: مقدار پرمازهایی که انتقال از طریق غشاء را تسهیل می کنند. حتی در شرایطی که گرادیان غلظت ماده منتشر کننده بالا باشد، اگر نفوذپذیری کافی برای انجام انتقال وجود نداشته باشد، شدت انتشار افزایش نخواهد یافت. این وضعیت اشباع پروتئین های انتقال نامیده می شود و نشان دهنده نقطه ای است که در آن حداکثر ظرفیت انتقال ماده در سراسر غشاء حاصل می شود.

۱۹. در شرایطی که پروتئین های انتقال اشباع نشده اند، چگونه می توان سرعت انتشار ساده را با سرعت انتشار تسهیل شده مقایسه کرد؟

عمل پروتئین های تسهیل کننده در انتشار تسهیل شده باعث می شود که این نوع انتشار سریعتر از انتشار ساده (برای گرادیان غلظت یکسان ماده منتقل شده) باشد.

۲۰. انتشار تسهیل شده چه وجه اشتراکی با واکنش های شیمیایی آنزیمی دارد؟

یکی از نمونه های اصلی انتقال آسان، ورود گلوکز از خون به سلول ها است. گلوکز خون به پرمازهای خاص (پرمازهای انتقال دهنده هگزوز) موجود در غشای سلولی متصل می شود و از طریق انتشار که توسط این پروتئین ها تسهیل می شود، وارد سلول می شود تا عملکردهای متابولیکی خود را انجام دهد.

انتشار تسهیل شده شبیه کاتالیز شیمیایی است زیرا مواد منتقل شده به پرمازها متصل می شوند مانند سوبستراها به آنزیم ها متصل می شوند و پس از پایان یک کار انتقال، پرماز مصرف نمی شود و می تواند مولکول های دیگر را حمل کند.

۲۱- چند نمونه از فعالیت های بیولوژیکی که اسمز در آنها نقش مهمی دارد کدامند؟

همولیز (تخریب گلبول های قرمز خون) با ورود آب، تنظیم هیدریک در گیاهان و ورود آب به آوند چوبی گیاهان آوندی همگی نمونه هایی از پدیده های بیولوژیکی ناشی از اسمز هستند.

رقیق شدن بیش از حد پلاسمای خون از طریق اسمز باعث ورود آب بیش از حد به گلبول های قرمز و متعاقب آن تخریب این سلول ها (همولیز) می شود. اسمز همچنین فرآیند اصلی در حفظ حالت‌های شل، تورژ یا پلاسمولیتیک سلول‌های گیاهی است. اسمز یکی از نیروهایی است که باعث ورود آب به ریشه گیاهان می شود، زیرا سلول های ریشه در مقایسه با خاک هیپرتونیک هستند.

۲۲. انتشار تسهیل شده و حمل و نقل فعال چه مشترکاتی دارند؟ چه تفاوت هایی بین آنها وجود دارد؟

انتشار تسهیل شده را می توان با انتقال فعال اشتباه گرفت زیرا پروتئین های غشایی در هر دو فرآیند شرکت می کنند.

با این حال، در حمل و نقل فعال، ماده منتقل شده برخلاف گرادیان غلظت خود حرکت می کند و انرژی مصرف می کند. انتشار تسهیل شده انتقال غیرفعال به نفع گرادیان غلظت است و نیازی به انرژی ندارد.

۲۳. کدام مولکول ها انتقال فعال از طریق غشاها را ممکن می سازند؟

انتقال فعال توسط پروتئین های غشایی خاص امکان پذیر می شود. به این پروتئین‌ها «پمپ» می‌گویند زیرا با استفاده از انرژی مولکول‌های ATP، ماده متحرک را از طریق غشاء «پمپ می‌کنند».

پمپ سدیم پتاسیم

۲۴. پمپ سدیم پتاسیم چگونه در عملکرد غشای سلولی نقش دارد؟ اهمیت این پروتئین برای سلول ها چیست؟

پمپ سدیم پتاسیم پروتئین انتقالی است که گرادیان غلظت این یون ها را بین فضای داخل و خارج سلولی حفظ می کند. این پروتئین در هر چرخه پمپاژ فسفریله می شود و سپس سه یون سدیم را به خارج از سلول و دو یون پتاسیم را به داخل پمپ می کند. فسفوریلاسیون توسط اتصال فسفات اهدایی توسط یک مولکول ATP ایجاد می شود که سپس به ADP (آدنوزین دی فسفات) تبدیل می شود.

وظیفه پمپ سدیم-پتاسیم که به نام ATPase سدیم-پتاسیم نیز شناخته می شود، در حفظ بار الکتریکی منفی مشخصه در سمت داخل سلولی غشای سلول استراحت و ایجاد شرایط کافی برای غلظت سدیم و پتاسیم در داخل، اساسی است. و خارج از سلول برای حفظ متابولیسم سلولی.

اندوسیتوز (درون بری)

۲۵. انتقال جرم از طریق غشای سلولی چیست؟

انتقال انبوه ورود یا خروج مواد از طریق فرآیند غرق شدن توسط بخش هایی از غشاء است. ادغام وزیکول های غشایی حاوی ماده داخلی با غشای سلولی اگزوسیتوز نامیده می شود. ورود مواد به داخل سلول پس از اینکه توسط برآمدگی های غشایی فرو رفتند، اندوسیتوز نامیده می شود.

۲۶. دو نوع اصلی اندوسیتوز کدامند؟

اندوسیتوز ورود مواد به داخل سلول از طریق غرق شدن توسط بخش هایی از غشای سلولی است.

اندوسیتوز را می توان به عنوان پینوسیتوز یا فاگوسیتوز طبقه بندی کرد. در پینوسیتوز، ذرات کوچک روی سطح خارجی غشاء باعث تحریک انواژیناسیون غشا به سمت داخل می شوند و وزیکول های پر از آن ذرات سپس از غشاء جدا شده و وارد سیتوپلاسم می شوند. در فاگوسیتوز، ذرات بزرگتر روی سطح خارجی غشاء باعث برآمدگی شبه‌پایان به سمت بیرون می‌شوند تا ذرات را محصور کنند. سپس وزیکول از غشاء جدا می شود و وارد سیتوپلاسم می شود و نام فاگوزوم را دریافت می کند.

دیواره سلولی گیاهی

۲۷. دیواره های سلولی گیاه وقتی در محیط هیپوتونیک قرار می گیرند چگونه واکنش نشان می دهند؟

دیواره های سلولی گیاهی (پوشش سلول خارجی غشای سلولی) از سلولز، پلیمری از گلوکز ساخته شده است.

هنگامی که یک سلول گیاهی در محیط هیپوتونیک قرار می گیرد، آب زیادی را از طریق اسمز جذب می کند. در این شرایط، فشار دیواره سلولی برای خنثی کردن فشار اسمزی عمل می‌کند، بنابراین از افزایش بیش از حد حجم سلولی و لیز سلولی جلوگیری می‌کند.

۲۸- منظور از نیروی مکش سلول گیاهی چیست؟ آیا نیروی مکش ورود آب به داخل سلول را تسهیل می کند یا مانع آن می شود؟

نیروی مکش (SF) فشار اسمزی واکوئل سلول گیاهی یا بهتر است بگوییم شیره سلولی موجود در واکوئل است.

از آنجایی که شیره سلولی در مقایسه با سیتوزول هیپرتونیک است، آب را جذب می کند و در نتیجه غلظت سیتوزول را افزایش می دهد. از طریق عمل اسمزی واکوئل، سیتوزول در رابطه با قسمت بیرونی هیپرتونیک می شود و آب بیشتری وارد سلول می شود.

۲۹. فشار تورگ سلول های گیاهی چقدر است؟ آیا ورود آب به سلول های گیاهی آسان تر یا سخت تر می شود؟

فشار تورگور (TP) فشار ناشی از اتساع دیواره سلولی گیاه در برابر افزایش حجم سلول است. فشار تورگور بر خلاف ورودی آب به داخل سلول عمل می کند، زیرا خروج آب را مجبور می کند و از طریق اسمز با ورود حلال مقابله می کند.

۳۰. فرمول DPD = SF – TP به چه معناست؟

DPD مخفف کسری فشار انتشار است. SF (نیروی مکش) فشار اسمزی واکوئولی است. و TP فشار تورگر است.

تفاوت بین SF و TP تعیین می کند که آیا آب تمایل به ورود به سلول دارد یا خیر. اگر SF > TP، DPD > 0 باشد، آب تمایل دارد از طریق اسمز وارد سلول شود. اگر TP > SF، DPD < 0 باشد، آب نمی تواند با اسمز وارد سلول شود.

۳۱. مقادیر DPD برای سلول های گیاهی در محیط های هایپرتونیک، ایزوتونیک و هیپوتونیک چیست؟

هنگامی که سلول های گیاهی در یک محیط هایپرتونیک قرار می گیرند، آب را به بیرون از دست می دهند، SF > 0 (فشار واکوئولی بالا است زیرا متمرکز است) و TP = 0 (بدون اتساع دیواره سلولی، زیرا حجم سلولی کم است. کاهش می یابد)، بنابراین DPD = SF. این سلول‌ها سلول‌های پلاسمولیز شده نامیده می‌شوند و مشخصه آن‌ها جمع شدن غشای سلولی است که از دیواره سلولی جدا می‌شود.

هنگامی که سلول های گیاهی در یک محیط ایزوتونیک قرار می گیرند، هیچ افزایشی در حجم آب داخلی وجود ندارد، SF> 0 و TP = 0 (زیرا دیواره سلولی متسع نشده است). غشای سلولی فقط کمی دیواره سلولی را لمس می کند و به سلول سلول شل می گویند.

هنگامی که سلول های گیاهی در محیط هیپوتونیک قرار می گیرند، آب تمایل به ورود به آنها دارد، SF = TP (زیرا فشار اسمزی به طور کامل با اتساع دیواره سلولی جبران می شود) و DPD = 0. سلولی که تا این نقطه منبسط شده است نامیده می شود. سلول تورژید

۳۲. فرمول DPD سلول های گیاهی پژمرده (منقبض شده) چیست؟ این وضعیت چگونه ممکن است؟

سلول های گیاهی پژمرده آنهایی هستند که به دلیل از دست دادن آب در اثر تبخیر بدون جایگزینی کافی کوچک شده اند. در این شرایط غشای سلولی جمع شده و از دیواره سلولی جدا می شود. علاوه بر این، طول دیواره سلولی برای تحریک ورودی آب منبسط می شود و TP < 0 می شود. از آنجایی که DPD = SF – TP و TP منفی است (< 0)، فرمول آن DPD = SF + |TP| می شود.

۳۳. دپلاسمولیز سلول های گیاهی چیست؟

هنگامی که سلول های گیاهی در محیط هایپرتونیک قرار می گیرند، مقدار زیادی آب از دست می دهند و غشای سلولی آنها از دیواره سلولی آنها جدا می شود. در آن شرایط، سلول را سلول پلاسمولیز شده می نامند. هنگامی که یک سلول پلاسمولیز شده در یک محیط هیپرتونیک قرار می گیرد، آب را جذب می کند و به یک سلول تورژی تبدیل می شود. این پدیده دپلاسمولیز نامیده می شود.

کم آبی بدن

۳۴. چرا در تولید گوشت خشک و خشکبار از نمک و شکر استفاده می شود؟

موادی که محیط بسیار پرتونیک را حفظ می کنند، مانند شکر و نمک، در تولید گوشت خشک، میوه ها یا ماهی (به عنوان مثال، ماهی کاد) استفاده می شود، زیرا ماده ای که باید حفظ شود کم آب است و خشکی حاصل از رشد جمعیت ها جلوگیری می کند. موجودات تجزیه کننده (زیرا این موجودات نیز آب خود را از دست می دهند و می میرند).

اکنون که مطالعه غشای سلولی را به پایان رسانده اید ، این گزینه های شما هستند:

  • این موضوع را مرور کنید، همه پرسش و پاسخ ها را دوباره بخوانید.
  • موضوع بعدی را مطالعه کنید: به حرکت سلولی بروید .
  • با استفاده از منوی موضوع، دنباله پرسش و پاسخ دیگری را برای مطالعه انتخاب کنید.